تبلیغات
وبلاگ دانشجویان دانشکده علوم پزشکی تربت جام - سندرم آنتی‌فسفولیپید آنتی‌بادی APS ) Antiphospholipid Antibody Syndrome )
 
وبلاگ دانشجویان دانشکده علوم پزشکی تربت جام
درباره وبلاگ


ــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــ
پرستاری هنری است بینظیر و تخصصی است بیهمتا.
پرستاری تنها مراقبت از علایم حیاتی بیمار نیست؛ فقط نگاهبانی از مرز حیات بیمار نیست؛
بلکه دمیدن روح زندگی است در تن رنجور بیمار؛ وزش نسیم محبت است و جاری کردن زلال امیدواری در بدن خسته بیمار؛
پرستاری حفظ جان بیمار است و تقویت روح او؛ درمان زخمهای بیمار است و مرهم نهادن بر زخمهای درون او.
پرستاری آمیختن طبابت جسم است با طبابت روح؛ روشن نگه داشتن چراغ حیات بیمار است و درخشان کردن خورشید ایمان و اعتمادش به زندگی.
برای همین است که پرستاری هنر است و تخصص.
پرستاری یعنی:
تخصص منهای تجویز
ــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــ
همدانشگاهی های گُلی که دوست دارن با ما و وبلاگ ما همراه بشن،زیر پست های من یا حسین ابراهیمی، پیغام بگذارن
ــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــ
ما پذیرای تبادل لینک با وبلاگ های دانشجویان علوم پزشکی هستیم.
ولی تمام درخواست های غیرمرتبط بدون بررسی حذف خواهند شد.

مدیر وبلاگ : فعلاً ...
Pathogenesis of antiphospholipid syndrome: understanding the antibodies


سندرم آنتی‌فسفولیپید آنتی‌بادی (APS)Antiphospholipid Antibody Syndrome به‌عارضه‌ای اطلاق می‌شود که به‌ طور مداوم آنتی‌بادی آنتی‌فسفولیپید موجود بوده و توام با ترومبوز‌های مکرر شریانی وریدی یا حاملگی با سقط‌های مکرر و عوارض دیگر زایمانی همراه باشد.

تجویز دارو‌های آنتی‌ترومبوتیک اصول درمان برای پیشگیری ترومبوز‌ها می‌باشد.

به‌رغم خاصیت ترومبوز ایجاد‌کننده‌ی این عارضه، در تعداد قابل توجهی از این بیماران ترومبوسیتوپنی وجود دارد و وجود آن گاهی در تصمیم‌گیری تجویز دارو‌های آنتی‌ترومبوتیک اشکال ایجاد می‌کند.

مکانیسم توام بودن سندرم آنتی‌فسفولیپید آنتی‌بادی با ترومبوسیتوپنی چند علتی است و علت ایجاد ترومبوز با وجود کاهش پلاکتها هنوز به‌ درستی معین نشده است ولی آنچه مسلم است وجود ترومبوسیتوپنی مانع از عارضه‌ی ترومبوز و تصمیم در معالجه با دارو‌های آنتی‌ترومبوتیک نمی‌شود. در این موارد ممکن‌است درمان ترومبوسیتوپنی شروع شده تا تجویز دارو‌های آنتی‌ترومبوتیک را آسان سازد.

تجربیات بالینی نشان ‌داده که عارضه‌ی ترومبوز‌وریدی در APS باید با آنتی‌گونیست‌های ویتامینK  (Warfarin)و عوارض ایسکمی مغزی با آسپیرین و وارفارین و خانم‌های دچار سقط با این عارضه با هپارین توام با آسپیرین باید درمان شوند. البته ذکر این گفته‌ها چالش‌انگیز است چون مدارک محدودی در بهترین روش درمانی در این موارد وجود دارد.

موضوع این ‌که تعداد پلاکت‌ها چقدر باید باشد تا دارو‌های آنتی‌ترومبوتیک بدون خطر در موارد ترومبوز و یا خونروی شروع شود دقیقاً معلوم نشده‌ است. نهایتاً ضرر و منفعت درمان با آنتی‌ترومبوتیک در بیماران مبتلا به ترومبوسیتوپنی شدید نزد هر بیماری باید فرد‌به‌ فرد معین شود. آنتی‌بادی آنتی‌فسفولیپید (APS) شامل Lupus Anticoagulant، آنتی‌بادی Anticardiolipin و Anti-b2-Glycoprotein بوده خطر ترومبوز وریدی و شریانی و سقط‌های مکرر در خانم‌ها را زیاد می‌کند.


تشخیص این عارضه

تشخیص بر پایه‌ی خصوصیت بالینی، موربیدیتی حاملگی، ترومبوآمبولی و علائم آزمایشگاهی استوار است. تعیین و بررسی تیتر‌آنتی بادی فسفولیپید باید دوبار به فاصله‌ی 12 هفته صورت گیرد خصوصیات طبقه‌بندی اصلاح شده سندرم APS بقرار زیر است:

خصوصیات بالینی (یک یا بیشتر)

1-  ترومبوز عروقی شریانی،وریدی و عروق کوچک در هر نسج

2-  ناخوشی (Morbidity) حاملگی

الف: یک‌بار یا بیشتر مرگ جنین با مرفولوژی طبیعی بعد از دهمین هفته‌ی حاملگی

         ب: یک‌ یا چند نوزاد نارس با مرفولوژی طبیعی قبل از هفته‌ی سی و چهارم حاملگی به‌ علت پلاسنتاپرویا، اکلامپسی، پره اکلامپسی

ج:سه‌ بار یا بیشتر سقط خودبخودی جنین قبل از دهمین هفته‌ی حاملگی

 

خصوصیات آزمایشگاهی (بررسی آن‌ها حداقل 2 بار به فاصله‌ی 12‌هفته)

الف: لوپوس آنتی‌کواگولان

         ب: آنتی‌بادی Anticardiolipin نوع IgA و یا IgM با تیتر متوسط و یا زیاد (بیش از EPL و یا MPL و یا بیش از 99 %) به روش ELISA

ج: b2-Glycoprotien از نوع IgG و یا IgM بیش از 99% (اندازگیری به ‌طریق ELISA)

قابل ذکر است که بیماران مبتلا به APS ممکن است علائم دیگری چون Livedo Reticularis، ضایعه دریچه‌ی قلبی و نفروپاتی داشته باشند. البته اینها علائم کلاسیک توافق شده‌ی این بیماری نیستند. همچنین علاوه برآنتی‌بادی های ذکر شده در علائم آزمایشگاهی، آنتی‌بادی‌های دیگری چون آنتی‌بادی برضد Prothrombin و سایر پروتئین‌ها وفسفولیپیدها ممکن‌است موجود باشند که آنها هم مورد موافقت بین‌المللی قرار نگرفته‌اند.

به طور نادر این بیماران دچار نارسایی ارگانهای متعدد وسیع می‌باشند که نام Catastrophic APS نامیده می‌شود.

 

درمان آنتی ترومبیک در APS

با توجه به اینکه خطر ترومبوزهای مکرر در بیماران دچار سندرم آنتی فسفولیپید زیاد است درمان اصلی این افراد مصرف داروهای آنتی‌ترومبوتیک خواهد بود ولی درمان مطلوب Optimal در این بیماران چالش برانگیز است زیرا آزمایش دقیق آزمایشگاهی برای تایید تشخیص استاندارد نشده. تاریخچه‌ی طبیعی (Natural History) نامعلوم و کمبود بررسی‌های غیرانتخابی شده در این مورد وجود دارد.مضافاً بر آن تعادل در عارضه‌ی ترومبوز و خونروی در یک بیمار که دچار ترومبوسیتوپنی، بیماری‌های دیگر که موجب افزایش خطرخونروی می‌شوند موجود نیست.

ترومبوز وریدهای عمقی (DVT) در پاها شایع‌ترین عارضه در این بیماران است که شیوع آن به 30% می‌رسد. در بیماری که برای اولین بار مبتلا به ترومبوز شده است قطع داروی آنتی‌ترومبوتیک سبب خطر شدید عود ترومبوز می‌شود. این مطلب در بررسی‌های متعدد تایید شده است و گزارش شده این خطر به 52 تا 69% در پیگیری 5 تا 6 سال وجود داشته. در حالی ‌که افراد فاقد این بیماری عود ترومبوز در آنها تقریبا 10% در یک سال 20 تا 25% در 3 سال و 30% در 5 سال و 40% در10 سال بعد از قطع آنتی‌کواگولان می‌باشد.

درمان اصلی در ترومبوز افراد گرفتار به APS عیناً مثل افراد عادی است یعنی اگر کنتراندیکاسیونی چون خونروی فعال، آلرژی به هپارین و یا ترومبوسیتوپنی ناشی از هپارین در کار باشد شروع درمان با هپارین معمولی و یا با ملکول پایین یا Pentasacsharide توام با وارفارین خواهد بود. هپارین 4 تا 5 روز ادامه می‌یابد تا INR هدفی با وارفارین 2 تا 3 به دست آید.

درمان طولانی با وارفارین و یا آنتاگونیست‌های ویتامین K در این افراد توصیه می‌شود.

نتایج دو بررسی غیر انتخابی انجام شده نشان می‌دهد وارفارین به مقدار زیاد (INR بیش از 3) با وارفارین به اندازه‌ای که INR بین 2 تا 3 باشد در پیشگیری ترومبوز فرقی نداشته است.

در افراد گرفتار به APS توام با ترومبوسیتوپنی دقت زیادی در پایشINR  (Monitoring) و کنترل هموگلوبین باید نمود چون کم خونی در خونروی‌های بدون علامت ایجاد می‌شود.

طول درمان مطلوب در این بیماران به‌درستی معلوم نشده ولی به عقیده‌ی افراد آگاه و مجرب در این زمینه گویای مصرف آنتی کوآگولان مادام‌العمر می‌باشد. البته در این موضوع باید تصمیم‌گیری فردی را انتخاب کرد و مصرف آن را در افرادی که عوارض خونروی متعدد داشته‌اند و یا همکاری مناسبی ندارند توصیه نمی‌شود.





نوع مطلب : واحد داخلی جراحی، مادران و کودکان، 
برچسب ها :
لینک های مرتبط :
یکشنبه 26 شهریور 1396 02:27 ب.ظ
I'm gone to convey my little brother, that he should also go to see this weblog on regular basis to get updated from
most recent gossip.
سه شنبه 17 مرداد 1396 07:11 ب.ظ
You could certainly see your expertise within the article you write.
The world hopes for more passionate writers such as you who are not afraid to say how they believe.
Always go after your heart.
سه شنبه 17 مرداد 1396 07:05 ب.ظ
Pretty component to content. I just stumbled upon your blog and
in accession capital to say that I acquire actually enjoyed account your
blog posts. Anyway I will be subscribing to your feeds and even I achievement you access persistently rapidly.
دوشنبه 25 اردیبهشت 1396 06:58 ق.ظ
Everyone loves what you guys are up too. This type of clever work and coverage!
Keep up the very good works guys I've incorporated you guys to my personal blogroll.
دوشنبه 28 فروردین 1396 07:27 ب.ظ
Someone essentially lend a hand to make severely articles I would state.
That is the very first time I frequented your web page and up to now?
I amazed with the research you made to create this actual post extraordinary.
Wonderful task!
 
لبخندناراحتچشمک
نیشخندبغلسوال
قلبخجالتزبان
ماچتعجبعصبانی
عینکشیطانگریه
خندهقهقههخداحافظ
سبزقهرهورا
دستگلتفکر


آمار وبلاگ
  • کل بازدید :
  • بازدید امروز :
  • بازدید دیروز :
  • بازدید این ماه :
  • بازدید ماه قبل :
  • تعداد نویسندگان :
  • تعداد کل پست ها :
  • آخرین بازدید :
  • آخرین بروز رسانی :